Historia

Koło Łowieckie „Jeleń” powstało w 1957 r. Pierwotnie swoją siedzibę miało w Pucku. W 1970 roku po połączeniu się z Kołem Łowieckim „Bór” w Wejherowie, jego siedzibę przeniesiono do Wejherowa.

W dokumentach Koła nie zachowały się informacje o założycielach Kół, z których po połączeniu Koło Łowieckie „Jeleń” zmieniło swoją siedzibę. Niemniej jednak wg najstarszych członków naszego Koła założycielami Koła Łowieckiego „Jeleń” byli Alojzy Stencel, Jan Plotzke, Wacław Dampc.

Do nestorów Koła należy zaliczyć kolegów: Stefana Rzeppę od 1954 r. członek PZŁ, Jana Musiała od 1957 r członek PZŁ, Józefa Leśniaka, Stefana Stencla, Zygmunta Dampca, Leszka Grzenie, Jerzego Puszyńskiego, Józefa Chylickiego

Teren łowiecki obejmował obszar od Pucka po Wejherowo i Gdynię. Jednak obwody łowieckie uległy zmianie i aktualnie koło „Jeleń” dzierżawi obwody 29 i 38 o powierzchni 3847 i 3821 hektarów. To piękne tereny Puszczy Darżlubskiej z granicami biegnącymi wzdłuż szos Wejherowo – Piaśnica, Leśniewo – Połczyno, Brudzewo – Rekowo i wzdłuż rzeki Redy.

Koło „Jeleń” dzierżawi również obwód 73 o powierzchni 3940 hektarów.
Na terenie łowiska koła znajduje się wiele pomników przyrody – między innymi z rezerwatem „Darżlubskie buki”. Zwierzyna występująca w łowiskach znajduje w nich wspaniałe warunki bytowania.
W ostatnich latach Leśnictwo Wejherowo przemianowano na Kompleks promocyjny. Utworzono izbę przyrodniczo-leśną i edukacyjne ścieżki przyrodniczo-leśne.

Myśliwi koła „Jeleń” aktywnie uczestniczą w utrzymaniu dobrego stanu łowisk, gospodarki leśnej i środowiska.

Dnia 13 grudnia 1981 roku – Stan Wojenny – zarządzono obowiązkowe zdanie broni, zostały zawieszone wszelkie polowania lecz ze względu na duże szkody jakie zwierzyna dokonywała na polach uprawnych i łowiskach niektórzy myśliwi otrzymali powtórnie pozwolenie na wykonywanie polowań.
Nieodłącznym elementem historii koła „Jeleń” był domek myśliwski „Muza”. W 1977 roku nadleśniczy Wejherowa – Stanisław Dziekoński przekazał domek w użytkowanie myśliwym tego koła. W 1978 roku Koło z własnych środków i własną pracą wyremontowano obiekt. W latach następnych dokonano modernizacji dobudowując kominek i urządzając otoczenie tak, aby spotkania myśliwych mogły odbywać się w plenerze. Do 1997 roku domek stanowił centrum spotkań braci łowieckiej. W 1998 roku obiekt ponownie zmodernizowano i utworzono wewnątrz izbę przyrodniczo-leśną.

Z inicjatywy członków Koła, w miejscowości Rekowo Górne powstała kaplica pod wezwaniem Św. Huberta. Na ten cel, członek naszego Koła Kazimierz Okrój z własnych zasobów, przekazał działkę ze stojąca na niej obszerną starą kuźnią. Z kuźni tej z udziałem członków Koła (wystój) powstała obszerna kaplica. Służy ona nie tylko naszemu kołu, gdzie się spotykamy okazjonalnie kilkukrotnie w roku (Hubertus, wigilia itp.), ale także miejscowej ludności.

Historia i tradycja myśliwska wiąże się nieodłącznie ze znakiem Koła jakim jest jego sztandar.

sztandar 2

 

Uroczystość wręczenia sztandaru – GALERIA

Medal z okazji jubileuszu 50-lecia.

 

medal rewers medal awers
 .
Artykuł w prasie lokalnej z okazji jubileuszu 50-lecia.
 .
Wycinek z gazety


Uroczyste obchody Hubertusa 2017 odbyły się w dniu 4 listopada 2017 r. 
strona 12, 13.
Strona 1
Strona 2